فهرست مطالب

پیوند استخوان برای ایمپلنت چیست؟

پیوند استخوان برای ایمپلنت چیست؟
داشتن لبخندی زیبا و دندان‌هایی کامل، نه تنها بر زیبایی چهره تاثیر می‌گذارد، بلکه برای سلامت گوارش و کیفیت زندگی نیز یک ضرورت انکارناپذیر است. با پیشرفت تکنولوژی در دندانپزشکی، ایمپلنت‌های دندانی به بهترین و دائمی‌ترین جایگزین برای دندان‌های از دست رفته تبدیل شده‌اند. اما گاهی اوقات، زمانی که برای کاشت ایمپلنت به دندانپزشک متخصص مراجعه می‌کنید، با یک اصطلاح تخصصی روبرو می‌شوید و این سوال برایتان پیش می‌آید که پیوند استخوان برای ایمپلنت چیست؟ و چرا پیش از کاشت دندان به آن نیاز دارید؟ایمپلنت دندان مانند ریشه دندان طبیعی عمل می‌کند و برای اینکه بتواند محکم و ثابت در جای خود باقی بماند، به یک بستر استخوانی قدرتمند با تراکم و حجم کافی نیاز دارد. متاسفانه، به دلایل مختلفی مانند کشیدن دندان در گذشته و رها کردن جای خالی آن، بیماری‌های لثه یا افزایش سن، استخوان فک دچار تحلیل می‌شود. در این شرایط، پایه تیتانیومی ایمپلنت نمی‌تواند به خوبی به استخوان جوش بخورد و احتمال شکست درمان به شدت افزایش می‌یابد. اینجاست که جراحی پیوند استخوان (Bone Grafting) به عنوان یک راهکار نجات‌بخش وارد عمل می‌شود.

در این مقاله جامع و تخصصی، قصد داریم به طور عمیق بررسی کنیم که پیوند استخوان برای ایمپلنت چیست، چه مراحلی دارد، از چه موادی برای این کار استفاده می‌شود و پس از انجام آن باید چه مراقبت‌هایی را رعایت کنید تا بهترین نتیجه را بگیرید. اگر شما هم کاندیدای انجام ایمپلنت هستید و دندانپزشک به شما پیشنهاد پیوند استخوان داده است، مطالعه این راهنما به تمام دغدغه‌ها و سوالات شما پاسخ خواهد داد.

چرا برای ایمپلنت دندان به پیوند استخوان نیاز داریم؟
چرا برای ایمپلنت دندان به پیوند استخوان نیاز داریم؟

برای درک بهتر ضرورت این جراحی، ابتدا باید بدانیم استخوان فک چگونه کار می‌کند. استخوان آلوئولار (Alveolar bone) بخشی از فک است که ریشه دندان‌ها را در بر می‌گیرد و از آن‌ها پشتیبانی می‌کند. این استخوان برای حفظ تراکم و حجم خود به تحریکات فیزیکی نیاز دارد که از طریق جویدن غذا و انتقال فشار از ریشه دندان به استخوان تامین می‌شود. هنگامی که یک دندان را از دست می‌دهید، این تحریک قطع می‌شود و بدن با تشخیص اینکه دیگر نیازی به استخوان در آن ناحیه نیست، شروع به جذب و تحلیل استخوان می‌کند.

دلایل اصلی که باعث می‌شوند دندانپزشک تشخیص دهد شما به جراحی پیوند استخوان فک نیاز دارید عبارتند از:

۱. تحلیل رفتن استخوان فک به دلیل از دست دادن دندان

بیشترین علت نیاز به پیوند، تاخیر در جایگزینی دندان کشیده شده است. مطالعات نشان می‌دهد که در همان سال اول پس از کشیدن دندان، استخوان فک در آن ناحیه حدود ۲۵ درصد از حجم خود را از دست می‌دهد. هرچه زمان بیشتری بگذرد، این تحلیل شدیدتر شده و بستر مناسب برای کاشت ایمپلنت از بین می‌رود.

۲. بیماری‌های پیشرفته لثه (پریودنتال)

بیماری‌های پریودنتال عفونت‌هایی هستند که لثه‌ها و ساختارهای پشتیبان دندان را هدف قرار می‌دهند. اگر این عفونت‌ها درمان نشوند، باکتری‌ها به استخوان فک نفوذ کرده و باعث تخریب و تحلیل آن می‌شوند. در این حالت، حتی اگر دندان به تازگی کشیده شده باشد، ممکن است استخوان فک از قبل توسط عفونت تخریب شده باشد.

۳. ضربه و آسیب‌های فیزیکی (تروما)

تصادفات، زمین خوردن، یا هرگونه ضربه شدید به صورت و فک می‌تواند باعث شکستگی یا از دست رفتن بخش‌هایی از استخوان فک شود. در این موارد، برای بازسازی ساختار فک پیش از کاشت ایمپلنت، پیوند استخوان الزامی است.

۴. استفاده طولانی‌مدت از دندان مصنوعی

دندان‌های مصنوعی متحرک (دست دندان) بر خلاف ایمپلنت، هیچ ریشه‌ای در استخوان ندارند و روی لثه می‌نشینند. فشار ناشی از این دندان‌های مصنوعی بر روی لثه در طول سالیان متمادی، روند تحلیل استخوان فک را تسریع می‌کند.

پیوند استخوان دندان (Bone Grafting) دقیقاً چیست و چگونه عمل می‌کند؟

پاسخ علمی به این سوال که پیوند استخوان برای ایمپلنت چیست، این است که این روش یک فرایند جراحی است که در آن از مواد استخوانی (گرافت) برای بازسازی، ترمیم و افزایش حجم استخوان فک در نواحی که دچار تحلیل شده‌اند، استفاده می‌شود. هدف اصلی این است که پایه‌ای محکم و با ثبات برای قرارگیری فیکسچر (پایه ایمپلنت) ایجاد شود.

مواد پیوندی به عنوان یک داربست یا الگو عمل می‌کنند. پس از قرار دادن این مواد در محل مورد نظر، بدن انسان به طور طبیعی شروع به بازسازی بافت می‌کند. سلول‌های استخوان‌ساز بدن (استئوبلاست‌ها) به سمت مواد پیوندی حرکت کرده و در طول چند ماه، استخوان طبیعی جدیدی را در اطراف و لابه‌لای مواد پیوندی می‌سازند. با گذشت زمان، مواد پیوندی جذب شده و استخوان طبیعی خود بیمار جایگزین آن می‌شود. این فرآیند بیولوژیک فوق‌العاده باعث می‌شود تا فک برای پذیرش ایمپلنت کاملاً آماده شود.

انواع مواد پیوند استخوان برای ایمپلنت (منابع گرافت)

یکی از سوالات رایج بیماران این است که پودر استخوان دندانپزشکی از کجا می‌آید؟ به طور کلی در علم دندانپزشکی نوین، مواد پیوندی از سه منبع اصلی و کاملاً ایمن تهیه می‌شوند که هر کدام مزایا و کاربردهای خاص خود را دارند:

۱. اتوگرافت (Autograft) – استخوان خود بیمار

در این روش، استخوان مورد نیاز از بدن خود شما برداشته می‌شود. معمولاً دندانپزشک استخوان را از نواحی دیگر فک (مانند چانه یا قسمت انتهایی فک پایین) و در موارد بسیار نادر و وسیع از استخوان لگن یا ساق پا استخراج می‌کند.
مزایا: چون استخوان از بدن خود شخص است، هیچ‌گونه خطر پس زدن پیوند وجود ندارد و سلول‌های استخوان‌ساز زنده در آن به سرعت باعث جوش خوردن می‌شوند. این روش به عنوان “استاندارد طلایی” در پیوند استخوان شناخته می‌شود.
معایب: نیاز به دو محل جراحی (یکی برای برداشت و یکی برای پیوند) دارد که باعث افزایش زمان نقاهت و درد بعد از عمل می‌شود.

۲. آلوگرافت (Allograft) – استخوان انسانی اهداکننده

در این روش از استخوان‌های اهداکنندگان انسانی استفاده می‌شود. این استخوان‌ها در بانک‌های بافت معتبر تحت شدیدترین پردازش‌ها، استریلیزاسیون و پرتودهی قرار می‌گیرند تا هرگونه سلول زنده یا عامل بیماری‌زا از آن‌ها پاک شود و تنها یک داربست معدنی ایمن باقی بماند.
مزایا: نیازی به جراحی دوم برای برداشتن استخوان از بدن بیمار نیست. این مواد به صورت پودر استخوان دندانپزشکی استریل آماده استفاده هستند.
معایب: ممکن است زمان جوش خوردن آن کمی بیشتر از روش اتوگرافت باشد.

۳. آلوپلاست (Alloplast) – مواد مصنوعی و سنتتیک

آلوپلاست‌ها مواد استخوانی کاملاً مصنوعی هستند که در محیط‌های پیشرفته آزمایشگاهی ساخته می‌شوند. رایج‌ترین ماده در این دسته، هیدروکسی آپاتیت (ماده اصلی تشکیل‌دهنده استخوان طبیعی) یا سرامیک‌های زیست‌سازگار است.
مزایا: هیچ خطر انتقال بیماری ندارند، کاملاً در دسترس هستند و نیازی به بافت بیولوژیک ندارند.
معایب: برخلاف استخوان طبیعی، فاقد پروتئین‌های محرک رشد هستند و صرفاً به عنوان یک داربست فیزیکی برای رشد استخوان خود بیمار عمل می‌کنند.

مراحل انجام جراحی پیوند استخوان فک

آگاهی از مراحل انجام کار به کاهش استرس و اضطراب شما پیش از جراحی کمک شایانی می‌کند. فرآیند پیوند استخوان برای ایمپلنت به طور معمول شامل مراحل زیر است:

مرحله اول: معاینه دقیق و تصویربرداری سه‌بعدی (CBCT)

پیش از هر اقدامی، متخصص ایمپلنت وضعیت دهان و فک شما را بررسی می‌کند. با استفاده از اسکن‌های سه‌بعدی CBCT، دندانپزشک میزان دقیق تحلیل استخوان، ضخامت، ارتفاع و محل قرارگیری اعصاب فک را ارزیابی کرده و برنامه جراحی را طراحی می‌کند.

مرحله دوم: بی‌حسی یا بیهوشی

برای اطمینان از راحتی شما، این جراحی معمولاً تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. در صورتی که وسعت پیوند زیاد باشد یا بیمار دچار ترس شدید از دندانپزشکی (دنتال فوبیا) باشد، ممکن است از روش‌های آرام‌بخش (سدیشن) نیز استفاده شود.

مرحله سوم: ایجاد برش و آماده‌سازی بستر

جراح یک برش کوچک در بافت لثه ناحیه مورد نظر ایجاد می‌کند تا استخوان زیرین نمایان شود. سپس سطح استخوان به دقت تمیز و آماده می‌گردد.

مرحله چهارم: قرار دادن پودر استخوان و غشا (Membrane)

مواد پیوندی (پودر استخوان) به دقت در محل نقص استخوانی قرار داده می‌شوند. برای جلوگیری از رشد بافت نرم لثه به داخل مواد استخوانی و محافظت از پیوند، جراح یک غشای مخصوص (ممبران) روی پودر استخوان قرار می‌دهد. این غشا معمولاً قابل جذب است و نیازی به کشیدن در آینده ندارد.

مرحله پنجم: بخیه زدن و ریکاوری

پس از تثبیت مواد پیوندی، لثه به جای خود برگردانده شده و با نخ بخیه بسته می‌شود. پس از آن بیمار دستورالعمل‌های مراقبتی را دریافت کرده و به منزل بازمی‌گردد.

تفاوت سینوس لیفت و پیوند استخوان چیست؟

یکی دیگر از عباراتی که زیاد شنیده می‌شود “سینوس لیفت” است. در واقع، سینوس لیفت (Sinus Lift) نوع خاصی از پیوند استخوان است که منحصراً برای فک بالا انجام می‌شود. در قسمت عقب فک بالا، حفره‌های سینوسی قرار دارند. وقتی دندان‌های آسیاب بالا کشیده می‌شوند، استخوان تحلیل رفته و کف سینوس به سمت پایین و فضای دهان گسترش می‌یابد.
در این حالت، ارتفاع استخوان برای قرار دادن ایمپلنت کافی نیست. جراح در عمل سینوس لیفت، غشای سینوس را به آرامی به سمت بالا (جای اصلی خود) هل داده و فضای خالی زیر آن را با پودر استخوان پر می‌کند تا ارتفاع کافی برای ایمپلنت فراهم شود.

مراقبت‌های بعد از جراحی پیوند استخوان ایمپلنت (بسیار مهم)
مراقبت‌های بعد از جراحی پیوند استخوان ایمپلنت (بسیار مهم)

موفقیت در جراحی پیوند استخوان تنها به مهارت جراح بستگی ندارد؛ بلکه بخش بزرگی از آن در گرو رعایت دقیق مراقبت‌های بعد از عمل توسط خود بیمار است. اگر می‌خواهید بدانید مراقبت‌های بعد از پیوند استخوان برای ایمپلنت چیست، این نکات طلایی را به خاطر بسپارید:

مراقبت‌های ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول:

  • کنترل خونریزی: گاز استریلی که دندانپزشک روی محل جراحی قرار داده را به مدت ۳۰ تا ۴۵ دقیقه با فشار ملایم فک نگه دارید. از تف کردن مکرر بپرهیزید، زیرا این کار لخته خون را کنده و باعث خونریزی مجدد می‌شود. آب دهان را قورت دهید.
  • مدیریت تورم: ورم کردن صورت بعد از پیوند استخوان کاملاً طبیعی است. در ۴۸ ساعت اول، از کمپرس یخ (۱۰ دقیقه روی صورت و ۱۰ دقیقه استراحت) استفاده کنید. هنگام خوابیدن، سر خود را با استفاده از دو بالش بالاتر از سطح بدن قرار دهید.
  • استراحت مطلق: از انجام فعالیت‌های ورزشی سنگین، بلند کردن اجسام و دویدن به شدت خودداری کنید. افزایش ضربان قلب می‌تواند باعث خونریزی شود.

رژیم غذایی مناسب پس از پیوند استخوان:

  • در چند روز اول فقط غذاهای نرم، سرد یا ولرم مصرف کنید (مانند سوپ ولرم، پوره سیب‌زمینی، ماست، بستنی ساده، اسموتی‌ها).
  • از نوشیدن مایعات با نی اکیداً خودداری کنید؛ مکش ایجاد شده باعث پاره شدن بخیه‌ها و خونریزی می‌شود.
  • از مصرف غذاهای تند، اسیدی، ترد، تخمه و آجیل که ممکن است به محل زخم آسیب برسانند، دوری کنید.

مصرف داروها و بهداشت دهان:

  • آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده را دقیقاً سر ساعت و تا انتها مصرف کنید تا از عفونت پیوند جلوگیری شود.
  • مسکن‌ها را طبق دستور پزشک برای مدیریت درد استفاده کنید.
  • در ۲۴ ساعت اول مسواک زدن محل جراحی ممنوع است. پس از آن، به آرامی و با احتیاط مسواک بزنید و از دهانشویه‌های ملایم (مانند کلرهگزیدین) طبق دستور پزشک، بدون قرقره کردن شدید استفاده کنید.
  • استعمال دخانیات و الکل: کشیدن سیگار و قلیان بزرگترین دشمن پیوند استخوان است. نیکوتین جریان خون را کاهش داده و احتمال شکست پیوند و عفونت را به شدت بالا می‌برد. حداقل تا چند هفته باید مصرف دخانیات متوقف شود.

عوارض و خطرات احتمالی پیوند استخوان فک

جراحی پیوند استخوان یک رویه بسیار ایمن و متداول در دندانپزشکی است، اما مانند هر مداخله پزشکی دیگری می‌تواند عوارض بالقوه‌ای داشته باشد. برخی از عوارض طبیعی هستند و برخی دیگر نیاز به پیگیری دارند:

  • درد و تورم: این موارد کاملاً طبیعی هستند و پس از ۳ الی ۷ روز با مسکن‌ها و کمپرس فروکش می‌کنند.
  • کبودی صورت: در برخی بیماران، به ویژه افراد مسن، ممکن است مقداری کبودی روی صورت یا گردن ظاهر شود که به مرور زمان زرد رنگ شده و برطرف می‌شود.
  • عفونت: در صورت عدم رعایت بهداشت یا مصرف نکردن آنتی‌بیوتیک، ممکن است محل جراحی عفونت کند. علائم آن شامل تب، تورم طولانی‌مدت، طعم بد دهان و ترشحات چرکی است که نیازمند مراجعه فوری به پزشک است.
  • پس زدن پیوند: در موارد نادری بدن ممکن است مواد پیوندی را نپذیرد یا استخوان جدید به خوبی تشکیل نشود. معمولاً در صورت استعمال دخانیات یا مشکلات سیستمیک ایمنی این اتفاق می‌افتد.

درد پیوند استخوان چقدر است؟ آیا جراحی ترسناکی است؟

یکی از بزرگترین موانع بیماران برای انجام این درمان، ترس از درد است. خبر خوب این است که در حین جراحی، به دلیل استفاده از بی‌حسی‌های قوی و پیشرفته موضعی، شما هیچ‌گونه دردی را احساس نخواهید کرد. تنها ممکن است متوجه فشارهای ابزار دندانپزشکی یا ارتعاشات شوید.
پس از از بین رفتن اثر بی‌حسی (چند ساعت بعد از عمل)، شروع دردی خفیف تا متوسط طبیعی است که کاملاً با داروهای مسکن معمولی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن قابل کنترل است. درد ناشی از پیوند استخوان معمولاً از درد کشیدن دندان عقل نهفته کمتر است و پس از گذشت سه تا چهار روز به طرز چشمگیری کاهش می‌یابد.

طول دوره نقاهت و زمان لازم برای جوش خوردن استخوان

دوره نقاهت اولیه که شامل بهبود زخم لثه و رفع درد و ورم است، حدوداً یک تا دو هفته زمان می‌برد. پس از این مدت شما می‌توانید به راحتی به فعالیت‌های روزمره بازگردید.
اما دوره اصلی که در آن پودر استخوان به استخوان فک شما جوش می‌خورد و بافت جدید تشکیل می‌شود، بیولوژیک است و نمی‌توان آن را خیلی تسریع کرد. این فرایند معمولاً بین ۳ الی ۶ ماه زمان می‌برد. دندانپزشک با گرفتن عکس رادیوگرافی تشخیص می‌دهد که آیا استخوان به تراکم لازم برای قرار دادن ایمپلنت رسیده است یا خیر.

نکته: در برخی شرایط خاص، اگر تحلیل استخوان بسیار جزئی باشد، ممکن است دندانپزشک تصمیم بگیرد پیوند استخوان و کاشت پایه ایمپلنت را به صورت همزمان در یک جلسه انجام دهد که این امر باعث صرفه‌جویی زمان تا حد زیادی می‌شود.

هزینه پیوند استخوان برای ایمپلنت چقدر است؟
هزینه پیوند استخوان برای ایمپلنت چقدر است؟

هزینه این جراحی ثابت نیست و به عوامل متعددی بستگی دارد که پس از معاینه حضوری مشخص می‌شود. مهمترین عوامل تاثیرگذار بر قیمت عبارتند از:

  • وسعت ناحیه جراحی: اینکه پیوند برای یک دندان است یا کل یک فک.
  • نوع مواد پیوندی مورد استفاده: قیمت آلوگرافت‌ها، آلوپلاست‌ها و کیفیت برند سازنده آن‌ها (سوئیسی، آمریکایی، کره‌ای و…) متفاوت است.
  • نیاز به استفاده از ممبران (غشا): غشاهای محافظ نیز برندها و قیمت‌های مختلفی دارند.
  • تخصص و تجربه جراح: هزینه انجام کار توسط یک متخصص جراحی فک و صورت با یک دندانپزشک عمومی متفاوت است.
  • محل قرارگیری کلینیک و تجهیزات مورد استفاده.

توصیه می‌شود هرگز به دلیل هزینه‌های پایین‌تر، کیفیت مواد پیوندی را به خطر نیندازید، زیرا پایه و اساس ماندگاری ایمپلنت شما به همین استخوان وابسته است.

جدول مقایسه روش‌ها و منابع پیوند استخوان

نوع ماده پیوندی منبع استخراج مزایا معایب / محدودیت‌ها سرعت استخوان‌سازی
اتوگرافت (Autograft) استخوان خود بیمار (فک یا لگن) سازگاری ۱۰۰٪، بدون خطر انتقال بیماری، دارای سلول‌های زنده استخوان‌ساز نیاز به دو ناحیه جراحی، درد بیشتر به دلیل محل برداشت، حجم محدود بسیار بالا
آلوگرافت (Allograft) اهداکننده انسانی (آماده‌سازی شده در بانک بافت) عدم نیاز به جراحی دوم، دسترسی به حجم بالا، ایمنی بالا در برابر عفونت فاقد سلول‌های زنده، صرفاً نقش داربست را ایفا می‌کند متوسط تا بالا
آلوپلاست (Alloplast) مواد مصنوعی و سنتتیک آزمایشگاهی (مثل هیدروکسی آپاتیت) کاملاً مصنوعی و بدون نیاز به بافت بیولوژیک، ایمن و همیشه در دسترس سرعت پایین‌تر یکپارچگی با استخوان، فاقد هرگونه پروتئین محرک رشد متوسط تا کند

جایگزین‌های پیوند استخوان (آیا ایمپلنت بدون پیوند ممکن است؟)

بسیاری از بیماران می‌پرسند که آیا راهی برای فرار از پیوند استخوان وجود دارد؟ در برخی موارد بله. تکنیک‌های جدیدی وجود دارند که در صورت داشتن حداقل استخوان می‌توانند جایگزین پیوند شوند:

  • ایمپلنت‌های کوتاه (Short Implants): این ایمپلنت‌ها طول کمتری دارند و برای فک‌هایی که ارتفاع استخوانشان کاهش یافته، بدون نیاز به پیوند شدید قابل استفاده‌اند.
  • ایمپلنت‌های زیگوماتیک (Zygomatic Implants): در صورت تحلیل شدید فک بالا، این ایمپلنت‌های بلند به جای فک، در استخوان گونه (زیگوما) قرار می‌گیرند.
  • روش All-on-4: در این تکنیک، با استفاده از زوایای خاص در قرار دادن ۴ عدد ایمپلنت، از استخوان‌های متراکم‌تر باقی‌مانده در فک برای پشتیبانی از یک دست دندان کامل استفاده می‌شود، که اغلب نیاز به پیوند را رفع می‌کند.

سوالات متداول (FAQ) درباره پیوند استخوان فک

۱. آیا پیوند استخوان دندان درد دارد؟

خیر. این جراحی تحت بی‌حسی کامل موضعی انجام می‌شود و شما حین عمل هیچ دردی حس نمی‌کنید. دردهای بعد از عمل نیز طبیعی بوده و با مسکن‌های تجویز شده به سادگی قابل کنترل هستند.

۲. چه مدت بعد از پیوند استخوان می‌توان ایمپلنت کرد؟

زمان انتظار به میزان استخوان پیوند زده شده و توانایی بدن شما در بازسازی بستگی دارد. اما به طور میانگین این زمان بین ۳ تا ۶ ماه متغیر است تا استخوان جدید کاملاً سفت و متراکم شود.

۳. آیا سیگار کشیدن باعث شکست پیوند استخوان می‌شود؟

بله، به شدت. نیکوتین و مواد شیمیایی موجود در سیگار باعث کاهش جریان خون و اکسیژن‌رسانی به بافت لثه و استخوان شده و ریسک عفونت و پس زدن پیوند را چندین برابر می‌کنند. توصیه می‌شود هفته‌ها قبل و بعد از عمل از دخانیات دوری کنید.

۴. پودر استخوان دندانپزشکی از چه چیزی ساخته شده است؟

پودر استخوان می‌تواند از استخوان‌های استریل و فرآوری شده اهداکنندگان انسانی (آلوگرافت) و یا از مواد مصنوعی آزمایشگاهی مانند سرامیک‌های زیست‌سازگار و هیدروکسی آپاتیت (آلوپلاست) تهیه شود.

۵. از کجا بفهمیم به پیوند استخوان نیاز داریم؟

تنها راه قطعی تشخیص، مراجعه به دندانپزشک و تهیه اسکن‌های سه‌بعدی (CBCT) از فک است. این اسکن‌ها ضخامت و ارتفاع دقیق استخوان شما را نشان داده و پزشک بر اساس آن تصمیم‌گیری می‌کند.

۶. اگر پیوند استخوان جوش نخورد چه اتفاقی می‌افتد؟

در صورت شکست پیوند به دلایلی مانند عفونت یا استعمال دخانیات، دندانپزشک پس از خارج کردن مواد عفونی و دادن زمان کافی برای التیام بافت، ممکن است جراحی پیوند را با متدها یا مواد متفاوتی مجدداً تکرار کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *